Onvergetelijke momenten voor Femma-vrouwenreizen in Bilbao en San Sebastian

Zondagochtend  treffen we elkaar aan rij 5 in de inkomhall van Zaventem.  Onze bestemming: Bilbao.
Na een zachte landing op het vliegveld  rijdt onze chauffeur Carlos  ons de stad in.  Waar ooit vervallen loodsen, fabrieksterreinen en oude scheepswerven lagen te verkommeren, verrijzen nu iconische gebouwen.

En daar is het dan, het Guggenheim!  In een bocht van de rivier blinken de titanium platen in de zon.  Volgens sommigen als een bloem, voor anderen is het een schip.  Puppy houdt nog steeds fris de wacht terwijl de spin, Mamá, traag over de brug lijkt te kruipen.
Maar eerst naar ons hotel.  Modern en comfortabel ligt het vlakbij de groene trambedding: stopplaats Pĺo.
Morgen: het Guggenheim binnen én buiten.  We krijgen ruim de tijd om de vaste en tijdelijke collecties de ontdekken.  Dit jaar stelt video kunstenaar Bill Viola tentoon.  Op het terras smullen we van de eerste pinxtos. 
’s Anderendaags gaat het per trein richting Golf van Biskaje.  We ontmoeten een vriendelijke man in het tot toeristisch bureau omgevormde oude station.  Bij de vraag of Baskenland nu echt onafhankelijk wil worden, wordt hij wat ongemakkelijk.  Over politiek en godsdienst … no se habla.  Dit ligt hier blijkbaar nog steeds gevoelig.  We krijgen toch een tip mee: stap even binnen in de kathedraal van Santiago.   Ja hoor, de camino del Norte komt hier voorbij.   Binnen legt koster /manusje-van- alles ons de volledige werking van het orgel uit,  terwijl enkele pelgrims hun stempel komen halen.
Bij de 50 m hoge hangbrug – Unesco werelderfgoed – stappen de moedigen onder ons de lift in.  De anderen nemen de laaggelegen ‘boot’ om ons naar de overkant te brengen, naar het rijkere Getxo.
In restaurant Sukam staat ons een succulente lunch te wachten: lékker!  De Basken zijn echte tovenaars in de keuken.   Hier vind je niet minder dan 3 driesterren  en een hele rits éénsterren restaurants.
Moe van alle indrukken nemen we in de lobby van ons hotel nog een laatste slaapmutsje ‘with a straw’, want we kennen het Spaanse woord voor rietje niet.  Het drankje valt wat sterk uit.  De Spaanse kelner was niet zo goed thuis in het Engels en had strong begrepen, vandaar. 
Dit zal allicht niet de enige spraakverwarring zijn in Baskenland waar alles tweetalig is: Baskisch én Spaans.
Morgen staan San Sebastian en de zon op het programma.   Het valt ons op dat het hier wat serieuzer is,  sjieker ook.  We flaneren langs de strandboulevard en voelen ons eventjes koninklijk bij een koffie in het Maria Cristina hotel.    San Sebastian rolt de rode loper uit voor het komende filmfestival, maar Javier Bardem of  Penelope Cruz hebben we spijtig genoeg niet gezien.
Aan de voet van de berg bezoeken we tenslotte   El peine del Viento: kam van de wind.  Bij hoog tij klotsen de golven  over het ijzeren kunstwerk en laat roestsporen na op de rotsen.  Doet het denken aan het industrieel verleden of is het het eeuwige komen en gaan van de natuur?  Mooi is het in elk geval. 
Op onze laatste dag ontmoeten we de vrouwenbeweging Aspasia.  Zij zetten zich in voor de gelijkberechtiging van de vrouw in de sportwereld.  Want vrouwen moeten hun passie als nevenberoep doen of volledig in hun vrije tijd.    Als we Femma voorstellen aan hen, blijkt al snel dat beide vrouwenbewegingen totaal anders ontstaan zijn.    Onafhankelijk en gewend als ze zijn het heft zelf  in handen te nemen,  organiseren de Baskische vrouwen zich in allerlei organisaties.  Van een nationale vereniging is geen sprake.    Toch wel gans anders dan bij ons.   Met Belgische chocolaatjes nemen we afscheid van hen.
Bilbao, da’s het Guggenheim jazeker.  Maar ook zoveel meer.  Dat hebben we mogen ontdekken tijdens deze 6-daagse.     Voor enkelen onder ons was het een weerzien,  maar  de meesten zijn het erover eens:  Bilbao/San Sebastian was een echte verrassing met een rijk verleden en een boeiende toekomst dat het verdient om ontdekt te worden als je de tijd neemt.
Agur, tot ziens Bilbao en San Sebastian!

Rita Vancamp

Reacties

Jeannine De brauwer schreef

Dag

Ik heb al gebeld om te zeggen dat ik geen femma boekjes wil ontvangen en toch heb ik er weer 1 ontvangen ???

Ik ben aangesloten bij felies .

Riet van cleuvenbergen schreef

ik stapte dit jaar deze camino! spijtig genoeg op een ander moment, naders had je even mijn rugzak mogen dragen toen ik mijn stempel haalde... en buiten san sebastian en bilbao is er nog zoveel moois in baskenland en langs de noordelijke kust van spanje...

laurette vermeulen schreef

"Retour San Sebastian" van Sarah De Mul. Een échte aanrader! Zéker nu alles nog vers in ons geheugen ligt.

Sarah is een vrouw uit Antwerpen en getrouwd met een Bask. Elke zomer gaan ze met hun dochter naar haar roots, het verhaal gaat hierover. Het neemt je mee naar het heden en het verleden van Baskenland, over politiek en repressie maar ook de gastronomie, op een aangename een herkenbare manier zoals wij het ook gezien en gehoord hebben van onze fantastisch gids Petra. Een reis om nooit te vergeten!!

Dank u Rita en dank u Femma

Reageer