Ja! Zelfs mannen kunnen naaien

Dat naaien niet alleen een vrouwelijke hobby is, bewijst Stany Cornelis (60). Vier jaar geleden hadden zijn echtgenote en dochter zin om te gaan naaien. Omdat hij op zoek was naar een nieuwe passie, dacht hij: “Ik ga mee!” Ondertussen kent hij alles over stofjes, patronen en naaitechnieken en naait hij kleding voor zijn kleinkinderen, zijn vrouw en voor zichzelf! Benieuwd naar zijn verhaal?

Stany, wanneer werd jij gebeten door de naaimicrobe?
‘Na een kleine trombose en gezondheidsproblemen, moest ik thuisblijven van de dokter. Ondertussen kreeg ik een burn-out en ik ben niet meer gaan werken. Vroeger was ik gek van techniek en dol op nieuwe uitdagingen. Ik had een grote passie voor boten, maar door mijn operaties moest ik noodgedwongen een andere hobby zoeken. Vier jaar geleden hadden mijn echtgenote en dochter zin om te gaan naaien. Omdat ik op zoek was naar een nieuwe passie dacht ik: ik ga mee! Ik schreef me mee in voor de avondlessen in het Centrum voor Volwassenenonderwijs. Maar het ging niet rap genoeg. Tijdens de les moest ik dikwijls wachten, wachten, en wachten. Hadden ze nu nog niet door hoe dat spoeltje in dat spoelhuis moest? Het eerste jaar werd afgerond en dochterlief had door andere bezigheden geen tijd meer om mee te gaan. Een beetje later brak mijn vrouw haar pols en kon ze maandenlang niet uit de voeten, dus bleef ik nog alleen over.’

En toen?
‘Omdat het niet rap genoeg ging in de naailes, stopte ik ermee en volgde hier en daar nog een workshop. Ik maakte ook nog andere dingen zoals T-shirts, capes en allerhande babyspullen, met dank aan enkele enthousiaste dames die me nog zotter maakten dan ik al was. Ik ben absoluut niet goed in het combineren van kleuren en stoffen; die worden gekozen door mijn kleindochters of mijn vrouw. Maar ik was zo verslaafd aan naaien – en nog altijd – dat ik soms probeerde te spurten terwijl ik amper kon stappen. Ik dacht altijd 'dat kan ik ook', maar toegegeven, ik dacht dikwijls verkeerd. Ik moest en zou de kneepjes van het naaivak leren, dus ik bleef doorgaan!’

Wat vind je het allerleukste aan naaien?
‘De reacties van mijn kleinkindjes op mijn naaiwerkjes voor hen doen me elke keer opnieuw groeien. Als mijn kleindochter Maya thuiskomt met de reactie van een klasgenootje: ‘Waar heb jij die mooie zwemzak gekocht?’, en haar antwoord: ‘Die kan je niet kopen, mijn bompa heeft die voor mij gemaakt’, dan smelt je gewoon. Na meer dan 4 jaar zit ik nog steeds met een grote regelmaat achter mijn naaimachine. Ik neem patronen over, pas patronen aan, knip stofjes en geniet. Ken ik nu het 'naaivak'? Bijlange niet, maar dat is al lang niet meer belangrijk. Ik amuseer me, geniet van de reacties en leef! Meer moet dat toch niet zijn?’

Op welk stuk ben je het meest trots?
‘Een kleedje dat ik voor mijn echtgenote heb gemaakt, een patroon gebaseerd op een kleedje van Caroline Bliss. We vonden een stofje dat er heel goed op leek en dat kleedje is heel mooi geworden. En mijn vrouw stond er beeldig mee. Dan heb ik er zelf eens zoveel geniet van (lacht).’

Zijn er veel mannelijke naaiers in je omgeving?
‘Ik denk dat ik vrij uniek ben! Maar ik haal veel van mijn stofjes bij De Stoffenkamer in Gent. Daar baat een man mee de winkel uit. Hij kan supergoed combinaties van stoffen samenstellen. Daar heb ik dus een man gevonden waarmee ik over naaien kan praten.
Op school zat ik altijd tussen de dames. Wanneer er een naaimachine stuk was of een lampje moest vervangen worden, wisten ze mij altijd te vinden. Maar ik vond dat natuurlijk wel plezant.’

Heb je nog 3 tips om mannen aan het naaien te zetten?
‘1. Vrouwen appreciëren het enorm als je als man in een cursus zit met alleen dames. Ik denk dat wanneer mannen in een typisch mannenberoep, een vrouw in de les krijgen, ze haar eerder zullen bekijken als 'wat komt die hier doen'. De dames  hielpen me enorm als het ging om modetrends, stofkeuzes en benamingen, domeinen waar ik helemaal niet in thuis ben.

2. Probeer het begrip mode en technieken los te koppelen van elkaar.
Haal je inspiratie uit een patronenboek en probeer eens iets te maken voor jezelf of voor iemand anders.

3. Als je met je vrouw of vriendin gaat shoppen, maak dan van de wachttijd bij de pashokjes gebruik om naar de afwerking en de binnenkant van sommige kledingstukken te kijken. Veel kans dat je denkt 'dat moet beter kunnen'. Dat is de trigger om het zelf te proberen; en het kan lukken!’


‘Dit gele kleedje maakte ik voor mijn kleindochtter Maya (9) is een aangepast Burda-patroon en is volledig gevoerd. Het groene kleedje is het patroon Louisa Dress van Compagnie M, ook volledig gevoerd.’

Bloggen kan je leren : Stany bewijst het!
Afgelopen maand ging Stany mee op Femma’s eerste blogweekend! Na een weekend volledig ondergedompeld te worden in de wereld van het bloggen, zette Stany zijn eerste blogberichten al online. Volg hem vanaf nu op www.zoefzoef.be

Reacties

Rita Clerckx schreef

Goed gedaan Stany, doe zo voort. Mijn vader was heel veel jaren geleden ook een kleermaker die maakte alleen maar herenkostuums terwijl ons moeder de kleedjes en slaapkleedjes voor de dochters naaide.

Ik ben de jongste dochter en ben 68, ik naai ook al mijn kleedjes, rokjes en bloezen. vele jaren terug naaide ik voor de hele familie maar daar ben ik mee gestopt.

Naomi Sluijs schreef

Reageer