Creatief in Griekenland

Las je in het zomernummer van ons magazine het verhaal van alleenstaande moeder Sigrid en haar zoon?  Samen reisden ze naar Tolo in Griekenland, een reis of een levensweg die hen heel gelukkig maakt. Deze zomer verblijven ze 8 weken in Tolo én laat Sigrid ons meegenieten via haar gastblogs.

Ik hou wel van wat creativiteit. Ik knutsel graag iets in elkaar, brei mutsen voor BZN, van mijn schriftje maak ik een soort van plakboek met herinneringen en soms haak ik dekentjes. Mijn zoon kan goed tekenen. Daar benijd ik hem om, want ik zou dat ook willen leren. Mensen die iets kunnen maken, kunnen creëren, genieten altijd mijn bijzondere belangstelling. Iets dat je zelf maakt, daar spreekt emotie uit.

Op een avond wandelen we in Tolo langs kleine straatjes naar het strand. Een groep kinderen speelt buiten. Op de stoep van hun huis ligt een werkje dat ze gemaakt hebben. Het is een schilderij van hun dorp, van het strand van Tolo in een eigen 3D-ontwerp. Met schelpjes, extra keitjes en papiertjes hebben ze er een heus landschap van gemaakt. Ik blijf er lang staan naar kijken. Heel mooi vind ik dat. Ik zou het hen willen vertellen, maar ze spelen alweer met iets anders en elkaar, en zijn het knutselwerk al lang vergeten. Enkele dagen later steekt het kunstwerkje opgerold in een plasticzak, die dienst doet als vuilnisbak. De zak hangt aan een tak van een boom, voor het huis. Behalve het schilderijtje zitten nog wat lege bekers van frappé en wat afval in de vuilnisbak. Zonde. De zak blijft er enkele dagen hangen, alsof hij mij wil uitdagen om het werkje eruit te halen.  En op het moment dat ik dat effectief wil doen, is de vuilnis en daarmee ook het schilderijtje verdwenen.

We beslissen om het schilderijtje zelf over te maken. Maar eerst willen we een dromenvanger maken van schelpjes. We zijn aan de kust, maar toch vinden we geen schelpen. Alleen keien. Op verschillende stranden, ook in Vivari gaan we op zoek. Zonder veel resultaat. De buit telt momenteel twee schelpjes. We hebben nog enkele weken om onze zoektocht verder te zetten en dan gaatjes in de schelpen te maken en ze aan een touwtje te hangen. Misschien schilderen we de schelpen, daar zijn we nog niet helemaal uit.

Mobile van schelpenEen ander idee zien we bij een boom aan een plaatselijk hotel. Het is een soort van mobiel, gemaakt van touw, lege theelichtjes en plastic doppen van flessen. Een toeriste maakte het voor de eigenaar. Ook het dienblad dat versierd is met schelpjes, spreekt tot onze verbeelding.

 

 

Heerlijk vind ik dat hoe met eenvoudige materialen zulke mooie, eigen dingen ontstaan. Heel wat inspiratie en ideeën om thuis mee aan de slag te gaan. Intussen zoeken we verder naar schelpjes.

Wil je Sigrid graag volgen?  Dat kan op haar blog en/of haar Facebookpagina

Reacties

monique verheyde schreef

als men iets zelf maakt zit er altijd een eigen creatie in en dat spreek hoe je voelt op dat moment en daar vind je dan rust in voor jezelf en zo het leven beter aan te kunnen

Reageer